به گزارش همشهری آنلاین، گویش زابلی یا سیستانی یکی از گویشهای کهن ایرانی در منطقه سیستان است که پیشینه آن را میتوان در تداوم سنتهای زبانی این منطقه و پیوند آن با زبانهای ایرانیِ دورههای گذشته، از جمله پارسی میانه، بررسی کرد.
هدایتی نیز با اشاره به پیشینه این گویش، آن را در پیوند با سنت تاریخی زبانهای ایرانی و فارسی دری دانست؛ فارسی دری که در مناطق شرقی ایران رواج یافت و در گذر زمان مسیر تحول خود را طی کرد. گویش زابلی بخشی از میراث زبانی سیستان است؛ میراثی که هنوز در گفتار مردم این منطقه زنده است و بخشی از هویت فرهنگی سیستان و بلوچستان را با خود به همراه دارد.
نظر شما